**Samenspel SS.Maaskant.**

 

Wedvlucht Marche op 30/8/15 voor 739 jonge duiven.

Los 08.45 uur. 1e duif 09.47.20 uur. Snelheid 1378.269 m/pm.

 

Het moet niet gekker worden ! Jan Schmitz zweeft op wolken!

Zaterdag van Sens en Zondag van Marche was hij de gigant van het samenspel.

  

De vlucht van Marche met de late jonge duiven is er ook weer een geweest die ons veel genoegen verschafte. Het was nu ook weer prachtig mooi weer met geen vuiltje in de lucht. En als dit zo is dan zijn de verwachtingen van de liefhebbers nog intenser als anders. Dan telt geluk niet. Dan zijn het de meest goeie en gemotiveerde duiven die de dienst uit maken. En de waarheid liegt niet. En wie droomt er niet van om met de duiven alles onder de tafel te willen spelen? Nou dit sprookje maakte Jan Schmitz uit Nieuwdorp waar. Op zaterdag van de vlucht Sens met de vroege jonge duiven was niemand tegen hem opgewassen. Het hele samenspel gaf hij het nakijken. Toen hij zondagmorgen nog aan het nagenieten was van zijn overwinning had hij er nog geen flauw vermoeden van dat zich dit zou herhalen. Het is zondag bij hem een hele consternatie geweest. Ja, inderdaad spektakel. Jan had 23 laatjes mee en van dat aantal wint hij 16 prijzen. Dat is niet alleen opzienbarend, maar nog meer dat hij ook nu weer als winnaar te voorschijn kwam. Dat is kunst van de eerste orde! En natuurlijk vakkennis. Het is allang geen geheim meer dat de winnaar van deze vlucht een melker is die er niet met de pet naar gooit. Dat kan ook niet als je ieder seizoen bij het samenspel op het podium wordt groepen. Jan is een vaste klant . De hoofdzaak van zijn successen is heel gewoon te verklaren. Bij Schmitz zitten goeie duiven op het hok! Een kolonie om duim en vingers van af te likken. Dat dit een feit is dat demonstreerde hij al menige keer dit seizoen en hij dikte dat aan met zijn twee overwinningen in dit weekend. Zijn kwaliteit van zijn duiven is niet alleen de hoofdzaak van zijn goed spel maar zeker ook de verzorging die hij zijn duiven geeft. Dat is voor hem een heel belangrijk deel en wellicht is dat hetgeen wat het hem doet. En natuurlijk zitten die duiven op een duivenhok wat gezond is. Dat waarborgt de gezondheid van zijn duiven en als je daarbij ook nog een beetje geluk hebt dan kun je niet meer stuk. Geen geheim van de smid, maar een weet die elke liefhebber is verteld. En natuurlijk heeft Jan Schmitz ook de nodige kennis van duiven. Hij is zo slim als tien anderen bij mekaar! Een voorbeeld van zijn slimheid is terug te vinden bij de twee overwinningen van het afgelopen weekend. Hoezo dat? Het is al weer enige jaren geleden dat toevallig bij Jan een clubgenoot op bezoek was die met een mand vol met duiven op weg was naar een “Valkenier”. Wat niet goed is voor het een, is een lekker hapje voor het ander. Onder die verdoemden bevond zich ook een doffer die op de totale verkoop van de duiven van wijlen Wim Vaassen werd gekocht. Een pracht van een vogel maar die al bij verschillende liefhebbers niks van waarde had voort gepland. Conclusie? Niks waard ! Opruimen die handel.    Jan hoorde die stelling. Hij vroeg en kreeg die bewuste doffer in zijn handen. Hij had maar heel kort nodig om te zien dat deze doffer verborgen kwaliteiten bezat. Mag ik hem hebben, was zijn vraag? En zo gebeurde het dat die doffer bij Jan op het kweekhok terecht kwam. En de zogenaamde “slechte doffer” die ontpopte zich bij Jan Schmitz tot een uitzonderlijke kweek doffer. De overwinnaar van Sens, en de overwinnaar van Marche, van het afgelopen weekeinde zijn beide nazaten waarbij rijkelijk het bloed van deze doffer door hun aderen stroomt. Had ik het niet over geluk? Enfin, met de droomuitslag op deze Marche van 1-5-10-12-13-14-18-29-31-49 en daarbij nog een half dozijn prijzen bij , kon Jan Schmitz een gat in de lucht springen van blijdschap. Dat is een prestatie waar iedereen zijn petje voor af doet en hem hartelijke feliciteert. Proficiat !

               

 ***************************************************************************************************

                              **Samenspel SS.Maaskant.**

 

Wedvlucht Sens voor 459 jonge duiven dd. 29 aug.

Los 08.00 uur. 1e duif 12.36.28 uur. Snelheid 1285.012 m/pm.

 

Jan Schmitz uit Stein kijkt de kat uit de boom!

Pakt het goud en zegt adios!

 

De weerberichten voor het weekend waren zeer hoopgevend. De weergoden die hadden op donderdag de hele dag de hemelsluizen open gehad. De godganse dag heeft het geregend. En behoorlijk. Voor een heel jaar genoeg. En blijkbaar was daarboven de voorraad op! Omdat het droog bleef. Op zaterdag toen de afdeling Limburg met de duiven in Sens was scheen de zon al in alle vroegte van de dag. De hele hap die in de wagen verbleef waren 4721 jonge duiven waar onder 459 van het samenspel. De spoeling is dun. Veel liefhebbers die waren al gestopt om het feit dat ze al heel wat jonge duiven hadden verspeeld en de anderen die wel nog in de race waren die hadden hun veel belovende jonge doffers thuis gelaten. Enfin, toen gehoord werd dat de duiven om 08.00 uur waren gelost was dat geen verrassing. Mooier weer konden we bijna niet hebben. Toen de reismanden werden open getrokken vertrokken de duiven in Sens in een gezwind tempo. Met een kalme oostenwind hadden ze het niet al te moeilijk. Gezien deze omstandigheid werd er van uitgegaan dat de duiven wel om en nabij de tachtig kilometer per uur zouden doen. Dat zou betekenen dat het zo rond de klok van 12.30 moest gebeuren. Daarom stond iedereen dan ook tijdig op zijn [post. De duiven hadden tussen de 350 en 360 kilometer af te leggen en dan is de link gauw gelegd. En wie zette alles in beweging? Dat was niemand minder dan Jan Schmitz. Een melker waarvan iedereen weet wat hij met zijn duiven kan. Al vele seizoenen gaat de naam van Jan Schmitz over de tong. Natuurlijk door zijn geweldige prestaties die hij met de duiven neer zet. Op het bordes van zijn duivenhok stond Jan om klokslag twaalf uur te glunderen. Tegen zijn supporters liet hij zich ontvallen dat het geen waaivlucht zou worden en dat geen enkele streek, oost of west,  een dominante rol zou gaan spelen. Nu komen de klasse duiven in goede conditie aan bod, voegde hij er aan toe. En dat gebeurde. En ook nog wel bij hem zelf. Om 12.36.28 uur landde zijn jonge doffer met ring 1121204, zijn 2e getekende, vliegensvlug op de valklep. Er waren toen nog weinig duiven in de lucht te zien geweest. Jan, dat is een vroege vogel, riepen zijn supporters in koor. De zenuwen van Jan waren gespannen. In zeer korte tijd wist iedereen in het samenspel dat Schmitz had gepakt. En ja hoor, de “204” van Jan Schmitz zou het gaan fiksen. Het “Goudklompje” van deze Sens die werd gekweekt uit het soort duiven van wijlen Wim Vaassen uit Stein. Met het winnen van deze vlucht wist de “204” ook al op Marche 108e , Charleville 143e  en Rethel 47e  zijn visite kaartje af te geven. Achter een viertal weken zal het vliegseizoen van 2015 tot het verleden behoren. En als Jan Schmitz dan de balans opmaakt zal hij uitkomen op een rendement van ruim 50% en zal hij menige keer op het erepodium gaan komen om als kampioen gehuldigd te worden. En de overwinning op deze Sens die zal hij zeker onthouden. Zijn tegenstanders ook. En voor nu krijgt hij dan ook al reeds de hartelijke felicitatie voor zijn overwinning. Proficiat!!!!

*************************************************************************************************

                           **Samenspel SS.Maaskant.**

 

Wedvlucht Charleville voor 638 late jonge duiven.

Los 11.15 uur. 1e duif 12.58.02 uur. Snelheid 1496,812 m/pm.

 

Jan Schmitz heeft weer geen medelijden.  

Voor de derde keer op rij krijgt hij de bloemen!

 

Zaterdag 5 september werd Charleville gevlogen. Toen we s’morgens bij het opstaan een blik door het raam wierpen zonk ons de moed in de schoenen. De lucht was grijs en daaruit viel een kleine miezerige regen. Nee, we werden er niet vrolijk van. Velen hadden een ochtend humeur die niet om te genieten was. De gedachten dat de duiven niet gelost zouden worden was daar de oorzaak van. Een natuurlijk emotie bij de liefhebbers die duiven mee op reis hebben. Ze willen wedstrijd! En soms zijn we wel eens te voorbarig met de moed op te geven. Dat bleek nu wel weer. Want naarmate de tijd in de morgen vorderde klaarde de lucht op. Het wolkendek brak open en af en toe kwam de zon om de hoek kijken. En toen de afdeling de mededeling deed dat ze gingen lossen was de lucht hier ook vrij helder geworden. Om 11.15 uur toen de duiven in Charleville groen licht kregen lachte ons de zon toe. De straffe koele westenwind die er blies die maakte dat we niet met opgestroopte mouwen buiten op de duiven gingen letten. Het was frisjes! Voor de duiven die niet het volle verenpak meer hadden was dat een handicap. Welke snelheid gaan ze doen? Die vraag werd zich onderling gesteld. Gezien de kracht van de wind was iedereen het gauw eens dat de duiven wel eens tegen de negentig kilometer per uur zouden kunnen doen. Daar van uitgaande werd bepaald dat de duiven dan tegen de tijd van 13.00 moesten arriveren. En het zou zelfs vroeger worden. Want de winnende duif van Jan Schmitz uit Stein die liet het kloksysteem al vroeger piepen. En dat was om 12.58.02 uur toen daar zijn “ Pinda duifje” met ringnummer 1121248 over de antenne was gegaan. Het was plotseling. Maar eigenlijk ook weer niet verrassend. Want hij had zijn “248” boven aan de lijst gezet. Om de dood eenvoudige reden dat dit duifje bij Jan Schmitz een topper is. Op de eerste vlucht van Marche won dat laat jong tegen 650 duiven de 5e prijs. De tweede vlucht Marche, dus vorige week, versloeg het 738 duiven bij het samenspel en won in alle glorie de 1e prijs. En nu op Charleville deed het dat nog eens dunnetjes over. Wat ? Dunnetjes? Met groot verschil won de “248” tegen 637 duiven weer de 1e prijs. Het bijzondere succes die hem dat duifje in deze drie vluchten heeft bezorgd dat roept bij Jan Schmitz vragen op. Hij weet niet of zijn “248” een duivin of een doffer is. En wat motiveert dat jonge duifje om zo snel naar zijn hok in Stein te vliegen? Heel misschien is het verzot op die lekkere pinda’s die Jan regelmatig aan zijn pupil geeft. Het zal Jan ook worst zijn. Met grote tevredenheid mag Jan Schmitz achter een aantal weken aan het seizoen van 2015 terug denken als hij aan het strand in Turkije ligt. Met als hoofdzaak aan zijn 1121248 en de 1121204 die hem in de laatste twee vluchten drie overwinningen opleverde. En dat gelukt maar weinigen. De strijd om de titel voor het generale kampioenschap is nu heel spannend. Jan Schmitz doet een goede gooi naar deze titel. Het houdt ons geboeid. En voor nu, met zijn succes op deze Charleville, die er uit ziet als 1-15-25-27-28-49-53-57-73-76-83-105 en 150, daarvoor krijgt Jan een dubbel applaus. Proficiat Jan, en een veer op je hoed!

 

*************************************************************************************

                              **Samenspel SS.Maaskant.**

 

Wedvlucht Mont Lucon 25 juni 2016 voor 125 duiven

Los 09.30 uur. 1e duif 17.25.16 uur. Snelheid 1185.665 m/pm.

 

Het volle pond voor Jan Schmitz uit Stein.

Met 3 duiven ( 1-11-18) oogst hij 100%.

 

Het weer was ons weer niet gunstig gestemd. Heel Frankrijk en België en overal was de lucht met een dusdanig wolkendeken bedekt dat het met het lossen van de duiven weer trubbels gaf.

Nationaal Agen kwam niet los en Rethel ook al niet. Verdomme waar moet dat toch naar toe? Maar op vrijdag 24 juni kon wel Bordeaux gelost worden en op zaterdag 25 juni kon dat in Mont Lucon. Natuurlijk met het nodige risico. De weersomstandigheden waren over de vluchtlijn dusdanig goed dat gehoopt werd dat de duiven zonder al te veel nattigheid hun thuisbasis mochten bereiken. Maar helaas, het mocht niet zo zijn. De duiven van Bordeaux die kregen het zwaar te verduren en die van Mont Lucon al niet minder. De lossing van Mont Lucon die gebeurde om 09.30 uur met een matig noordwesten wind en plaatselijk was goed weer. De lucht was open en de duiven die er vertrokken hadden een goed vertrek. Gezien dat feit zou men zeggen dat de duiven met geen obstakels te maken zouden krijgen en hun vlucht naar huis in alle gezwindheid zouden volbrengen. Het pakte anders uit. Onderweg kregen de duiven toch met buien te maken. Hoe kan het ook anders als je bijna 600 kilometer te gaan hebt. En als je dan ook nog de wind tegen hebt dan is het zeker een hels karwei. Enfin, toen de duiven van Mont Lucon zowat 8 uur in de lucht hadden gehangen stonden de 20 liefhebbers van het samenspel, die op deze vlucht duiven mee hadden, te posten. Toen tikte de klok tegen half zes aan. En enige minuten voordat de grote wijzer van de klok helemaal verticaal stond, toen had het hier en daar al gekraakt. En ook al bij Jan Schmitz in de Woeringenstraat te Stein. Het was zijn doffer met ring 3/1539218, zijn 3e getekende, die zo plotseling van uit het niets over de plank duikelde. En liet in het kastje de tijd van 17.25.16 uur achter. Dat gebeurde allemaal zo rap en gehaast dat Jan zich een hoedje schrok. Zijn adem stokte, zijn hart dat sloeg over. Zweetdruppels parelden over zijn gezicht en zijn benen trilde. Door al die commotie moest Jan steun zoeken aan de reling van het bordes. Stotterend riep hij naar zijn vrouw Wies: “ Dat moet een kopduif zijn “. Ik mag verrekken als het niet waar is “. En hij kreeg gelijk. Jan kreeg Bingo. En ook nog drie keer zelfs. Die goochemerd was mee met drie duiven en tot ieders verbazing bracht hij die alle drie in de uitslag. Op een vlucht die getekend werd door helse regenbuien over 563 lange kilometer is het voor iedereen een kunst om tijdig een duif thuis te krijgen. Maar voor Schmitz is het blijkbaar een peulenschil geweest. Met zijn score  van 1 – 11 – 18 overdonderde hij alle tegenstanders van het samenspel. Natuurlijk heeft hij die uitslag niet behaald met groot geluk. Nee, dat staat buiten kijf. Als de hel los is dan kun je alleen zo’n prestatie maken met super materiaal. Met duiven die strijdende bloed kunnen laten en die door gaan tot het bittere einde. Tot aan het gaatje! En dan moet je bij Schmitz zijn. De winnende doffer “218”heeft in de voorgaande vluchten een goede “Warming Up” gedaan. Zijn voorbereidend werk was een 134e prijs op Marche van 2/4, een 66e prijs op Sens van 3/6, een 18e prijs op Lorris van 19/6, en nu op deze Mont Lucont maakt hij het af. De hele handel bij het Maaskantspel heeft hij gesloopt. In de voorbije seizoenen stond de “218” ook zijn mannetje. Heel wat kampioenen titels heeft hij op zijn naam. In alle categorieën zowaar  zoals op de vitesse, midfond, eendaagse fond en Asduif. Hij is een Crack met blauw bloed in zijn lijf. En die dat bloed in hun lijf hebben zijn winnaars. Mont Lucon geeft het bewijs. Voor dit huzarenstuk feliciteren we Jan Schmitz heel hartelijk en met een buiging er bij. PROFICIAT! 

**************************************************************************************************

                                **Samenspel SS.Maaskant.**

 

De kampioenen huldiging 2016 werd een groot succes.

 

Afgelopen zaterdag, op 5 november 2016,  vond de kampioenen huldiging van het samenspel plaats. Dat gebeurde in de zaal van het cafe  van“de dikke Stein” te Elsloo. Het was een mooie herfstdag dat vele liefhebbers naar Elsloo waren gekomen om dit mee te maken. Deels om de kampioenen in het zonnetje te zetten maar ook als waardering voor het actieve samenspel bestuur die hun weer het hele seizoen een mooi spel had geboden. En natuurlijk ook om het amusement. Want uit ervaring wisten de liefhebbers dat de kampioenendag van het samenspel door een geweldige fijne sfeer wordt gekenmerkt. Vrienden onder vrienden bijeen maakt dat de kampioenendag van het samenspel iedere keer weer een groot festijn is. Bij het binnenkomen van de zaal kon je de sfeer meteen al proeven en ruiken. De koffie die stond er te dampen een met een variant aan lekkere vlaaien op de tafels die om te likkebaarden waren. Tegen zowat 16.30 uur toen de vele bezoekers van het gebak met koffie hadden genoten kon Hein Janssen, de voorzitter van het samenspel, het evenement openen. Hij verwelkomde iedereen hartelijk met een groet van welkom en sprak meteen zijn tevreden uit over de goede opkomst en daar aan toevoegend wenste hij allen een bijzondere prettig avond. Hij maakte er meteen ook gebruik van om de sponsors te bedanken die het afgelopen seizoen weer het samenspel hadden gesteund en die ook weer met schenkingen aan deze kampioenendag een groot aandeel hadden. Na dit gezegd te hebben ging hij meteen over tot de orde van de dag. Hij begon met de kampioenen en de wedvluchtwinnaars naar voren te roepen met het verzoek om plaats te nemen op het ereschavot zodat ze goed zichtbaar in de schijnwerper kwamen te staan om onder een groot applaus hun gewonnen trofee in ontvangst te nemen. Iedere kampioen, wedvlucht winnaar of winnaar van de een of andere sponsorprijs die werd op waardige wijze bejubeld. En dat had gevolg dat men van de gezichten van de winnaars hun trots kon aflezen. Echter de huldiging van de Generale Kampioen van 2016 die werd bewaard voor na het koud buffet. Na het vele geklap en gejuich dat de bezoekers hadden moeten doen was hun maag gaan knorren. Een hartig hapje dat zou er wel ingaan. Het verzoek dat werd gedaan om de bereider van het koud buffet alle eer aan te doen dat was niet aan dovemansoren gedaan. Er vormde zich een file. Met gretigheid en met smaakvolle zin  werden de borden gevuld met koudschotel en alles wat daar nog bij hoort. Voor een poos werd het stil in de zaal. Enkel het getik van vorken en messen tegen het porseleinenbord kon men toen horen. Iedereen die deed zich te goed aan de heerlijkheid wat ze zich hadden opgeschept. Nadat iedereen zich duim en vingers had afgelikt van de lekkere kost en het weggespoeld had met een drankje werd de draad van de huldigingen weer opgenomen. Het grote spektakel van de avond was de huldiging van de Generale Kampioen. En dat was Jan Schmitz uit Stein. In een felle strijd met de kampioen van 2015, met name Lei Smeets uit Meers en met Frans Florax uit Geleen wist Jan met verve deze twee rivalen achter zich te laten. Toen dat werd aangekondigd en Jan Schmitz verzocht werd om naar het podium te komen, brak de hel los. Het enthousiasme van de bezoekers kende geen grenzen. Het applaus dat Jan Schmitz kreeg toen hij zijn weg naar de bühne maakte dat oversteeg de werkelijkheid.  Alles daverde. Zelfs het monument, de dikke kolossale steen voor het café,  trilde op zijn voetstuk en dreigde van de scharberg naar het Juliana-kanaal in te rollen. Het was een oorverdovende ovatie die zijn gelijke nauwelijks kende. Kortom het verhoogde nog meer de sfeer dan er al was. En er was nog meer dan alleen maar huldigingen. Er werd een tombola gehouden voor zeer mooie prijzen. De hoofdprijs was weer een levend konijn. Het  lieflijk en donzig knaagdier werd gewonnen door de Belgische liefhebber Ives van Briel die trots met zijn konijntje door de zaal paradeerde. En dan was er ook nog een bijzonder extraatje. Namelijk een verloting van 50 euro in contanten die door het samenspel beschikbaar was gesteld. Helemaal gratis. Iedere liefhebber kreeg aan het begin van de avond een lootje van de loterij. De envelop met de 50 pop die viel op het lot dat aan H.Pepels & Zoon was gegeven. Dat deze combinatie een grote bof hadden spreekt voor zich. Toen de geplande eindtijd van de kampioenendag aanbrak kregen alle aanwezige dames een mooi boeket met bloemen mee naar huis. En voordat de voorzitter het einde van de kampioenendag aankondigde vroeg de nestor van het samenspel Pie Schepers nog even de microfoon. Hij had een verzoek aan de aanwezigen. Hij attendeerde ieder er op dat de grote animators achter deze kampioenendag, te weten de voorzitter van het samenspel Hein Janssen en de penningmeester Sandra Dekkers, hun functie bij het samenspel beëindigen. Heel jammerlijk! Voor het vele werk en hun inzet wat ze in de jaren voor het Samenspel Maaskant hebben gedaan vroeg hij aan de zaal om dit kenbaar te maken. En dat gebeurde met een staande ovatie voor deze twee mensen. Het geklap duurde lang, duidelijk en gemeend wat blijken liet dat ze die eer volledig verdienden. En daarmee kwam het einde van de gezellige kampioenendag wat tevens de sluiting was van het seizoen van 2016.

 

Namens allen: P.Schepers.

 ***************************************************************************************************

   

                          **Samenspel SS.Maaskant.**

Jan Schmitz uit Stein

Grossier in Kampioenschappen

en Generaal Kampioen 2016 bij het SS-Maaskant. 

 

Hij lacht en is tevreden. Met een paar glinsterende ogen, een glimlach op zijn gezicht en in een smetteloze witte doktersjas staat Jan Schmitz uit Stein model. Doe daarbij een duivenhok met duiven, die er al vele seizoenen in slagen om kopprijzen te vliegen en kampioenschappen te winnen, en dan heb je die liefhebber helemaal compleet. Het kan niet missen! In het seizoen van 2016 is over zijn prestaties met de duiven weer veel geschreven. Heel sporadisch eindigde hij niet in de top tien van de uitslag. De strijd om de kampioenentitels, vooral voor het generaal Kampioenschap is fel geweest. Temeer dat er menige liefhebbers met roem bij het samenspel meedingen om de titels. Zoals de voormalige generale kampioenen  Lei Smeets uit Meers en de gebroeders Hensen uit Elsloo. En nog heel wat meer van die consorten met een roemrijke carrière.  Ondanks die sterke tegenstand wist Jan Schmitz zijn mannetje te staan en menige titels in de wacht te slepen met als hoogste het Generale Kampioenschap. Het is al heel wat seizoenen achter mekaar dat Jan Schmitz een eerste viool speel in het samenspel. Alle titels die er te winnen waren heeft hij door de seizoenen heen gewonnen. Het zijn er velen. Iedere liefhebber die Jan Schmitz kent die kunnen alleen maar lof spreken over zijn kolonie duiven. Hoe hij aan die geweldige klasse met duiven is gekomen is een lang verhaal. Door veel te kopen en er mee te kweken en te spelen. En daarbij een strenge selectie toe te passen. Deze factoren zijn de oorzaak van de buitengewone resultaten die hij behaalt. Zijn duiven die  hebben alles wat een goede duif behoort te hebben. Zoals een perfecte bouw van middelmatig type met vleugels en spieren naar de juiste verhouding. En daarbij een zachte pluim waarbij opvalt alsof hun veren op hun lijf is geplakt en met slim kijkende ogen in hun kop. Het is moeilijk te spelen tegen die gast. Zijn duiven hebben een ontembare strijdlust. Wie weet dat niet? Jan Schmitz die heeft eigenlijk geen voorstelling meer nodig want degene die zijn naam niks zegt heeft nog nooit een uitslag van het SS-Maaskant gezien. Of je nu een uitslag bekijkt van Marche of van La Souterain, het maakt niet uit, het is vaste prik dat Jan Schmitz in het snuitje van de uitslag voorkomt. Zo is hij met zijn 65 jaar een zeer gekende figuur in de duivenwereld. Dat is niet alleen zijn bijzondere kenmerk maar hij heeft ook nog het karakter om overal het beste van te maken wat in zijn vermogen ligt. Hij begon zijn duivenloopbaan als kind bij zijn vader thuis in Geleen.  Die bracht hem de kneepjes bij  hoe je met duiven moet spelen. Niet alleen om het spel maar met de nadruk om daar ook mee te presteren. De lessen die hij thuis van zijn vader kreeg waren hard. Heel vaak moesten ze onder ogen zien dat ze klop kregen. Van de lijst geveegd. Het leerde hem op jeugdige leeftijd al omgaan met teleurstellingen. En die teleurstellingen die sterkte Jan des te meer om daar veranderingen in te brengen. Al heel jong kreeg hij in de smiezen dat de weg naar roem in de duivensport niet van de ene op de andere dag binnen bereik was. Jan werd volwassen en volhardend. Hij worstelde en kwam boven. Een proces van het verwerking en het accepteren van een slechte vlucht en het loslaten daarvan om je dan weer zelf terug te vinden. Dat ging niet in een twee drie. De weg die Jan Schmitz nu  heeft bereikt was lang. Het ging met stukjes en beetjes. En niet zonder geluk. Het grootste geluk dat vond hij in Stein. Het was in die plaats waar hij kennis maakte met zijn vrouw Wies. Het was voor hem een grote tref. En waarom? Omdat zij ook meeleefde in zijn sport. Toen, en nu nog steeds. Heel wellicht is zij de oorzaak geweest dat Jan zijn doorbraak in de duivensport kon vervolmaken. En dat begon pas echt toen hij het geluk had dat hij in Stein een woning toegewezen te kreeg waar boven op de garage een duivenhok was. De vroegere bewoner en een topper in de duivensport, (wijlen (Jac Vaassen) die verhuisde naar elders in Stein. Zodoende. Er zijn boffers in de duivensport. Jan had het daar gevonden En dat blijkt aan het constant topniveau dat Jan Schmitz daar reeds een tiental jaren na elkaar weer behaalt. De waarheid die liegt niet. Laat wel verstaan dat Jan niets aan het toeval over laat. Hij blijft investeren en werken om echte cracks te kweken. In 2016 klasseerde hij zich in bijna alle vluchten in de top-10. Uitschieter was zijn overwinning op de zware Mont Lucon. Met drie duiven in concours won  hij 1 – 11 – 18.  Een prestatie waar hij terecht fier op is. Met de nodige trots kijkt hij ook weer terug op het eindresultaat van het seizoen. Met een totaal rendement van 49½ % kon hij zijn prestatieboek sluiten. Met de oude duiven speelde hij 264 duiven waarmee hij 128 prijzen won en wat 48,1% gaf. Hij speelde 221 vroege duiven bij 9 wedvluchten en die brachten hem 96 keer in de uitslag wat 43,4%  als uitkomst gaf. En in de natour deed hij het nog beter. In die 6 competitievluchten was hij mee met 189 duiven die hem liefst 110 prijzen naar huis brachten met 58,2% als eindsom. Hoe hij dat realiseerde verduidelijken enkele willekeurige uitslagen die hij behaalde in het samenspel Maaskant tegen gemiddeld 850 duiven. Het zijn deze:

 

Lorris          Oude        14 mee:  7-21-27-30-42-54-63-91             ( 8 van 14)

Sezanne      Oude        22 mee:  6-7-20-41-119-132-134              (14 van 22)

Epernay      Oude        23 mee:  7-22-61-95-107-128                    (11 van 23)

Charleville  Oude        24 mee:  10-33—50-60-135-177               (12 van 24)

Marche        Oude        24 mee:  11-15-38-60-63-77-81               (19 van 24)

Reims          Jonge       23 mee:  16-26-27-35-43-57                     (16 van 23)

Sezanne       Jonge       23 mee:  13-23-31-32-46-59                     (11 van 23)

Melun          Jonge       23 mee:  3-16-20-23-35-38                       (16 van 23)

Marche        Natour     29 mee:  4-5-6-7-9-40-42-44-46                (14 van 29)

Marche        Natour     48 mee:  3-6-7-8-11-31-32-48                   (23 van 48)

Sezanne      Natour      26 mee:  3-9-11-23-38-39-48-67               (11 van 26)

 

Een kolonie van bijzondere kwaliteit.

Dat mag stellig worden gezegd, Door jaren welbewust te kweken, heeft Jan Schmitz een top niveau bereikt.  Op zijn hokken heeft hij cracks zitten. Topduiven die er voor zorgden dat hij de nieuwe Generale kampioen van het samenspel Maaskant werd. Buiten dit hoogste kampioenschap wist hij er nog heel wat meer te winnen. Zoals 4e en 10e asduif jarige duiven, 7e en 8e asduif jonge duiven, 7e asduif oude duiven, 3e derby jonge duif, 8e derby jarige, 1e derby oude duiven, 6e ééndaagse fond jarige, 9e ééndaagse fond oude, 1e ééndaagse fond jonge, 3e midfond oude, 3e vitesse oude, 7e  jonge duiven.

Zorg dat je er bij blijft! En het mooie van dit alles is dat duiven van Jan niet alleen bij hem presteren maar ook bij verschillende liefhebbers in de regio. Zelfs al bij liefhebbers in België.  Jan kan adelbrieven tonen die bewijzen dat zijn duiven van absolute klasse zijn.

 

Ieder jaar  nieuwelingen;

De tijd blijft niet stil staan! Daarom hanteert Jan Schmitz het principe om te blijven zoeken. Onophoudelijk speurt hij naar materiaal waar hij zijn hok mee kan versterken. Om het beste te verkrijgen speurt hij via de computer stad en land af. Elke verkoop die hij via dit medium  kan bereiken daar haakt hij op in. Geen enkele internetsite is hem vreemd waar duiven worden verkocht. En als het zijn beurs toelaat, dan hapt hij toe. De duivenkoeriers in het land die weten onderhand zonder navigatie zijn adres in de Woeringenstraat te Stein  te vinden. Jan Schmitz die houdt zichzelf niet voor de gek. Die is slimmer dan slim. Hij weet verdomde goed dat er fris bloed aangeschaft moet worden. Met op het oog dat die nieuw aanschaf past bij zijn eigen duiven en dat die hem een kick bezorgen. Op naar de top! Als je op zo’n hoogte gekomen bent dan is het bijzonder zwaar om nog beter te worden.

 

Heel gewoon en normaal;

Een goede opmerkende liefhebber die dit verslag onder ogen heeft gekregen heeft geen vragen meer. Die weet dat een liefhebber met prestaties, zoals Jan Schmitz uit Stein die behaalt, niet verkrijgt door de duiven met een franse slag te verzorgen. Nee, zijn favorieten krijgen alles wat ze begeren. Een stipte verzorging. Als voer krijgen zijn duiven een mengeling naar gelang hun positie. De kweekduiven krijgen alles wat nodig is en de vliegduiven die krijgen, naar gelang ze moeten werken, spek in de pan. Met andere woorden dat ze in de voerbak een variatie van kleine zaadjes krijgen. Snoep! En wat betreft de gezondheid van zijn duiven?  Trek me de bek niet open! Om de mest van de duiven te controleren daarvoor  hoeft  Jan niet naar de dierenarts. Dat doet hij zelf. Hij heeft een joekel van een microscoop waarmee hij regelmatig de mest van de duiven onderzoekt. Gemakkelijk zat! Toch geeft hij zijn duiven altijd een Anti-geel kuur als de jongen 1 week oud zijn. Daarnaast wordt nog geënt voor parathyfus en pokken. Voor de rest moeten ze het kunnen stellen zegt Jan.

 

Hoog op de sportladder

De tegenstanders die Jan Schmitz in het Samenspel Maaskant heeft die weten maar al te goed dat hij duiven heeft die wel verder staan dan de eerste de beste duif waarvan niet geweten wordt waar ze vandaan komt. Jan heeft duiven die over een stamboom beschikken waarvan de ouders of voorouders de vuurproef doorstaan hebben op de zware vluchten. Geen krabbers ! Zijn ideaal is het kweken van duiven die van klas en ras zijn. En dan? Opklimmen tot de plaats die hij in zijn stoutste dromen voorbehouden heeft. Dat is tot op de bovenste trede van de sportladder. Jan is er al kort bij!!!

 
***************************************************************************************************
 
 
 
 
 

 

 

Danique (11), Fayenne (9) en Mika (5) THALEN, Zwolle, -
zijn in Regio 2 Afd. 8 GOU iedereen te snel af op Pt. St. Maxence. - 2005


Tekst en foto's : Joep Bodelier

De zusjes Danique en Fayenne en hun broertje Mika zijn allen jeugdlid van de P.V. De Snelpost te Zwolle.
Ze zijn in het seizoen 2003 gestart met de jonge duiven en het succes was er van meet af aan.
In 2003 werden ze 3e aangewezen jonge duiven bij de jeugd in regio 2 en in 2004 deden ze het alweer beter toen werden ze namelijk 2e aangewezen jonge duiven bij de jeugd in regio 2.
Zij hebben een eigen hokje en vertroetelen hun duifjes helemaal zelf. Papa geeft hen daarbij wel advies en begeleidt hen als dit nodig is, maar voor de rest doen ze alles zelf.
Van een echte taakverdeling is geen sprake, de ene dag voert die en de andere dag weer een ander. Papa geeft de kinderen de juiste hoeveelheid voer en de jeugd voert dan zelf de duiven.
Ze gaan ook steeds mee naar het verenigingslokaal om de duiven in te korven en de klok af te slaan, maar natuurlijk ook voor een frisdrankje en een kroket!
Het drietal speelt met 6 weduwnaars en een koppeltje op nest. Daarnaast hebben ze ongeveer 35 jongen.
Hun duiven stammen hoofdzakelijk af van Henk Berghorst, Sluier, Jos Evers en Jan Schmitz. Zij gebruiken als voer Teurlings-175 met kleine erwtjes en de duiven worden naargelang de inkorvingsdag nadert opgevoerd.

Op de midfondvlucht vanuit Pt. St. Maxence hadden deze duivenmelkertjes 7 duiven mee: 6 weduwnaars en een duivin op nest.
De duiven werden om 08.15 uur gelost voor een vlucht van 431,644 kilometer. Gezien het warme weer en de noordoosten wind werd het een erg zware vlucht voor de duiven.
De blauwe duivin 04-1247679 meldde zich om 14.32.43 uur en zij had gevlogen met een gemiddelde snelheid van 1142,772 meter per minuut. Hiermee werd zij terecht de winnares op deze moeilijke vlucht en liet zij liefst 5346 duiven achter zich. Kennelijk wilde deze duivin zo graag bij haar jonkies van 12 dagen zijn en was zij daarom zo gemotiveerd om snel naar huis te vliegen.
Ja, en dan het trieste verhaal van papa: hij moest nadat de duivin van de kinderen was geconstateerd nog liefst 40 minuten wachten eer een duif van zichzelf arriveerde.
Wie moet hier nu eigenlijk begeleid worden? Jongens, vertel papa ook eens hoe jullie deze geweldige prestatie gerealiseerd hebben.
De “679” kregen de jongelui van Jan Schmitz uit het Limburgse Stein en heeft als vader een duif van Sjeng Bouwens en als moeder een duif van Harrie Feyen uit Sittard. De “679” is zeker uit het goede bronsgroen eikenhout gesneden, want in de vereniging vloog ze dit seizoen al een 1e en een 3e tegen gemiddeld ongeveer 250 duiven.

Vorig jaar deden ze na het seizoen nog mee aan de Taarten-vluchten, die in ’t Harde georganiseerd worden door Hein van Gurp. Op de tweerichtingsvlucht vanuit Amsterdam en Venlo won het jeugdige trio zelfs zeven zakken voer.
Deze jeugdleden weten niet alleen op de vluchten goed te presteren, maar zij behaalden ook een beker op de zichtkeuring, die werd gehouden tijdens de jeugddag van de afdeling 8.

P.V. De Snelpost mag trots zijn op haar jeugdleden, die op een dergelijk jonge leeftijd al zo goed presteren. Naast Danique, Fayenne en Mika is er nog een jeugdlid in de vereniging: Maartje van Dijk en die doet het ook al uitstekend, want dit jaar werd zij op de vitesse 2e bij de jeugd in regio 2 van afd. 8.
Tot slot wens ik jullie nog veel succes toe voor de rest van het seizoen.

foto.jpg
ftk.jpg